روانشناسي امروز هر کلام آزار دهنده يي را به رفتار خشونت آميز تعبير مي کند و در تعريف و تفسير خشونت جنسيتي هر رفتار خشن يا حتي غيرخشن وابسته به جنسيت را که با احتمال آسيب جسمي، روحي، رواني يا هرگونه رنج زنان همراه باشد با عنوان کلي «خشونت عليه زنان» مي شناسد. اما اگر بخواهيم به اين دسته بندي دقيق و اين قالب خدشه ناپذير صد درصد پايبند باشيم، شايد از زندگي در جامعه يي که هر روز در کوچه و خيابان هايش انواع و اقسام متلک ها را مي شنويم نااميد شويم و ناگهان احساس کنيم در تمام طول زندگي خود به چالش با خشونتي مادام العمر مشغول بوده ايم چرا که - چه بخواهيم و چه نخواهيم- دنياي امروز و جامعه مدني که براي «مهندسي» آن مي کوشيم «شنيدن متلک» و «سخنان وقيحانه» آن هم به صورت مداوم و هميشگي را گونه يي از خشونت رواني و احساسي و رفتاري همراه با سوءاستفاده لفظي، اذيت و آزار و توهين به زن تلقي مي کند و گاه حتي رفتارهاي کلامي از اين دست را در زمره «سوءاستفاده جنسي غيرتماسي» مي آورد. نيازي به جدول هاي آمارگيري نيست. گشت و گذاري در پياده روهاي نه چندان مناسب براي پياده روي شهر کافي است تا به عنوان يک ناظر بيروني دريابيد بسياري از زنان در رفت وآمدهاي عادي خود در سطح شهر با معضلي به نام «متلک پراني» مردان مواجهند. حدس شما را آمار غيررسمي هم تاييد مي کند. شهر ما در پيوند با «فرهنگ مردانه» سنگربندي شده و اگرچه به تظاهر نماي باز گسترده يي از «هم کناري» عناصر زنانه و مردانه را به نمايش مي گذارد اما در عمل با رفتار نابهنجاري مانند «متلک پراني» عناصر زنانه را به حاشيه مي راند و از زنان مي خواهد تا به خلوت احتمالاً امن خانه هايشان بازگردند تا از تاثيرات سوء «شهر مردانه» در امان بمانند. عواقب رواني متلک گويي به زنان اغلب پنهان تر و دروني تر از آن هستند که در بررسي هاي اوليه به چشم بيايند اما افسردگي، ترس از حضور در جامعه، اضطراب، خودضعيف بيني، انزوا، نارسايي هاي ارتباطي، خدشه دار شدن آزادي هاي فردي و حتي استرس مي تواند از عوارض جانبي همين متلک پراني هاي عادي شده در شهر باشد. گسترش خشونت هايي از اين دست همچنين مي تواند اثر نامطلوبي بر سلامت کل جامعه و ارتباطات اجتماعي هم داشته باشد و شايد به همين دليل است که سازمان ملل متحد 25 نوامبر هر سال را روز جهاني رفع خشونت عليه زنان اعلام کرده است و دولت ها هم مي کوشند با تصويب قوانين حمايتي و ضمانت اجراي مناسب و تضمين قابليت اجرا براي اين قوانين و البته با فرهنگ سازي در جوامع شهري، راهي به سوي به حداقل رساندن تمام انواع خشونت عليه زنان از جمله خشونت هاي کلامي بگشايند و امکان بروز آزارهاي جنسي در سطوح مختلف را کاهش دهند. اين اقدام دولت ها و ناظران اجتماعي مزاياي عمومي تري هم دارد از جمله اينکه از آمار نزاع و درگيري و قتل در جوامع شهري هم مي کاهد. بارها در اخبار حوادث روزنامه ها خوانده ايم که متلک گويي باعث نزاع خونين ميان شهروندان شده و نتايج تاسف باري را به بار آورده است. شايد همين اخبار و اقدام جهاني براي ساماندهي رفتار شهروندان از منظر جنسيتي، زنگ خطر را براي ما هم به صدا درآورد تا زنان را «قرباني» خشونت هاي کلامي جنسي از جمله متلک پراني بدانيم نه «مسبب» آن و در نتيجه آماده بررسي مجدد اين پديده باشيم.